Jezioro Łebsko

Dlaczego warto?

Łebsko to trzecie największe jezioro Polski i największe jezioro przybrzeżne kraju — 71,4 km² wody rozlanego wzdłuż wybrzeża na 16,4 km, tuż za pasem mierzei oddzielającej je od Bałtyku. Jego średnia głębokość to ledwie 1,6 m, a przez jezioro przepływa rzeka Łeba, słoność wody sięga 3‰ — akwen jest więc półsłonawy, co w Polsce zdarza się niezwykle rzadko. Łebsko zajmuje około 22% powierzchni Słowińskiego Parku Narodowego, a ten od 1977 roku jest rezerwatem biosfery UNESCO i obszarem Ramsar. Jezioro ma ciekawą biografię: powstało, gdy podnoszący się poziom morza zalał dawne łąki — wbrew pozorom nigdy nie było zatoką morską. Jego północnym brzegiem wędrują ruchome wydmy Mierzei Łebskiej, które przesuwają się kilka metrów rocznie i systematycznie zasypują wodę — od 1941 roku jezioro straciło około 382 hektarów. Szerokie na ponad 100 metrów pasy trzcinowisk czynią z Łebska jeden z najważniejszych akwenów ornitologicznych polskiego wybrzeża; sąsiednie torfowiska są lęgowiskiem derkacza. Najlepszy sposób na poznanie jeziora to rejs z przystani w Rąbce — do Muzeum Wyrzutni Rakiet albo do skansenu w Klukach — albo wycieczka rowerowa wokół akwenu. Wejście na ruchome wydmy, z których rozpościera się najlepszy widok na taflę, wymaga biletu wstępu do Słowińskiego Parku Narodowego. Kajakarze powinni uważać na nagłe wiatry — na rozległej i płytkiej tafli fale budują się błyskawicznie; wiosną i jesienią trzcinowiska tętnią ptactwem, latem brzegi kuszą ciszą.

Co zobaczysz?

• Największe jezioro przybrzeżne Polski (71,4 km²)
• Woda półsłona — zasolenie do 3‰
• Ruchome wydmy Mierzei Łebskiej zasypujące jezioro
• Rejsy z Rąbki do Wyrzutni Rakiet i skansenu w Klukach
• Rezerwat biosfery UNESCO i obszar Ramsar

Mapa