Bieszczadzki Park Narodowy

Dlaczego warto?

Bieszczadzki Park Narodowy to najdzikszy zakątek polskich gór: 292 km² połonin, pierwotnych lasów i pustych dolin — największy park narodowy w polskich górach. Utworzony w 1973 roku i czterokrotnie powiększany, słynie z połonin: bezdrzewnych grzbietów powyżej górnej granicy lasu, porośniętych borówczadłem i zajmujących ok. 1800 ha — takiego piętra nie ma nigdzie indziej w Polsce. Żyją tu niemal wszystkie krajowe duże drapieżniki: niedźwiedź brunatny, wilk, ryś (gatunek herbowy parku) i żbik, a na halach od 1993 roku wypasa się konie huculskie. Symbolem parku jest Tarnica (1346 m), najwyższy szczyt polskich Bieszczadów, na który z parkingu w Wołosatem prowadzi najpopularniejsza trasa — ok. 4,4 km i dwie godziny podejścia. Legendą okryła się Chatka Puchatka na Połoninie Wetlińskiej. Od 1992 roku park tworzy ze słowackim PN Połoniny i ukraińskim PN Użańskim Międzynarodowy Rezerwat Biosfery „Karpaty Wschodnie”, od 1998 ma Dyplom Europejski, a od 2021 roku jego karpackie buczyny (ok. 11% powierzchni) trafiły na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Nocne niebo należy do najciemniejszych w Polsce. Wstęp na szlaki jest płatny: bilet jednodniowy kupisz w kasach przy wejściach (m.in. Wołosate, Ustrzyki Górne) lub online jako e-bilet; dzieci do 7 lat wchodzą bezpłatnie, a 15% przychodu park przekazuje na ratownictwo GOPR. Najprzyjemniej wędruje się od maja do października. Psy na szlakach są dopuszczone tylko wyjątkowo, na kilku wyznaczonych odcinkach — zaplanuj wycieczkę bez pupila. Na Tarnicę ruszaj wcześnie, zabierz wodę i mapę offline: pogoda zmienia się szybko, a zasięg bywa ograniczony.

Co zobaczysz?

• Połoniny — bezleśne grzbiety ponad granicą lasu, unikat w Polsce
• Tarnica 1346 m; start trasy z parkingu Wołosate
• Niedźwiedzie, wilki i rysie — największe drapieżniki kraju
• Buczyny wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO (2021)
• Międzynarodowy Rezerwat Biosfery „Karpaty Wschodnie”
• Jedno z najciemniejszych nieb w Polsce

Mapa